บทที่ 53 ช่วยเหลือ

ความจริงเป็นไปตามที่พริมดาวพูดทุกประการ แต่ผลลัพธ์ย่อมขึ้นอยู่กับความยุติธรรมของผู้พิพากษา

"เธอทำร้ายร่างกายคนอื่น ก็สมควรต้องขอโทษ"

คุณปู่ธีรัตม์ปรายตามองด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจจนยากจะขัดขืน

คำตัดสินนั้นทำให้ลลินายิ้มกริ่มอย่างได้ใจ หล่อนเลิกคิ้วสูง แอบส่งยิ้มเยาะเย้ยให้พริมดาวใ...